Co to jest brodawka łojotokowa i jak się objawia?

Brodawki łojotokowe (starcze) to łagodne zmiany skórne występujące w postaci grudkowatych narośli, mogących pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć przeważnie pojawiają się w obrębie tułowia, kończyn górnych i twarzy.Brodawki – jak wyglądają:

  • okrągłe i wypukłe,
  • o charakterze grudkowatym,
  • dobrze odgraniczone od otoczenia,
  • ze skłonnością do rogowacenia,
  • wypełnione łojem (sebum) i zrogowaciałym naskórkiem w zagłębieniach,
  • o chropowatej powierzchni,
  • osiągają wielkość od kilku milimetrów do nawet kilkunastu centymetrów (brodawki łojotokowe – zdjęcia),
  • koloru jasno- lub ciemnobrązowego,
  • czasem czarnego koloru o nieregularnym kształcie (brodawki starcze),
  • bezbolesne,
  • wolno rozrastające się.

Brodawki łojotokowe – przyczyny

Przyczyny powstawania brodawek łojotokowych nie są do końca znane. Wiadomo natomiast, że za ich pojawienie się nie odpowiada wirus brodawczaka HPV, co może sugerować nazwa. Brodawka starcza nie ma też nic wspólnego z kurzajkami czy innymi podobnymi zmianami skórnymi. Istnieją jednak pewne czynniki, które sprzyjają powstawaniu brodawek łojotokowych:

  • wiek – brodawki najczęściej pojawiają się u osób powyżej 35. roku życia;
  • predyspozycje genetyczne – występowanie brodawek łojotokowych czy innych tego typu zmian skórnych u krewnych;
  • schorzenia skórne i towarzyszące im rogowacenie łojotokowe oraz zaburzenia wytwarzania sebum.

„Brodawka łojotokowa to rodzaj zmiany skórnej, która ma charakter łagodny, co oznacza, że nie przekształci się w w groźne komórki nowotworowe i nie spowoduje poważnych komplikacji zdrowotnych. Głównym problem związanym z pojawieniem się brodawek starczych jest ich nieestetyczny wygląd, szczególnie wtedy, gdy zlokalizowana jest na skórze twarzy.” – powiedziała dr n. med. Marta Malek, specjalista dermatolog z Clinica Cosmetologica

Brodawka łojotokowa a czerniak

Najistotniejsze podczas diagnostyki jest zróżnicowanie brodawek łojotokowych ze zmianami skórnymi o charakterze złośliwym, jak chociażby z czerniakiem czy rakiem podstawnokomórkowym. Cechą wskazującą na to, że pojawiające się wykwity skórne są zmianami łagodnymi, jest przede wszystkim dobre ograniczenie od otoczenia oraz brak dynamicznego wzrostu. Równomierne zarysy, zabarwienie, brak krwawienia a także niewystępowanie świądu czy bólu, są zapewnieniem, że brodawka łojotokowa nie niesie ze sobą poważnych komplikacji zdrowotnych.

Inaczej sprawa wygląda w sytuacji, gdy ma się do czynienia z masywnym wysiewem brodawek lub gwałtownym powiększeniu się brodawek, które już istnieją na powierzchni skóry. Towarzyszący im silny świąd, niekiedy również pieczenie, może wskazywać na początek choroby nowotworowej. Z punktu widzenia medycznego tego typu objawy noszą nazwę zespołu Lesera-Trelata i najczęściej pojawiają się w przebiegu, nie tyle nowotworów skórnych, ale nowotworów złośliwych układu pokarmowego, w białaczkach, chłoniakach czy nawet przy raku płuc.

Dowiedz się więcej na temat leczenia brodawek łojotokowych.

Brodawki łojotokowe – usuwanie

Brodawka łojotokowa jest łagodną zmianą skórną, która nie stwarza zagrożenia dla zdrowia i życie pacjenta, więc nie wymaga leczenia. Zazwyczaj leczenie wiąże się z kwestiami estetycznymi. Niemniej jednak warto jest udać się dermatologa, który zróżnicuje brodawkę łojotokową ze zmianą złośliwą i zaproponuje optymalne postępowanie, które polegać będzie na pozostawieniu zmiany i jej obserwacji lub wdrożeniu którejś z dostępnych metod usuwania brodawki.

Niewątpliwie pilnej konsultacji lekarskiej wymagają sytuacje, w których nastąpił masywny wysiew zmian skórnych lub istniejąca już brodawka gwałtownie się powiększyła. W każdej powyższej sytuacji usuwanie brodawek łojotokowych powinno być przeprowadzone przez dermatologa, który dobierze odpowiednią metodę ich eliminacji.

Brodawka łojotokowa – leczenie zabiegowe

  • Metody farmakologiczne – za pośrednictwem leków o działaniu złuszczającym, czyli głównie takich, które zawierają w swoim składzie kwas salicylowy. Tego typu leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga systematyczności, tylko wtedy istnieje możliwość uzyskania pożądanych efektów;
  • Łyżeczkowanie – to metoda z zakresu dermatochirurgii. Polega na usuwaniu zmiany skórnej za pomocą łyżeczki dermatologicznej. Zabieg jest krótki i wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym;
  • Krioterapia – to metoda polegająca na zamrażaniu brodawki łojotokowej ciekłym azotem. Zamrożona zmiana skórna obumiera i po określonym czasie samoistnie odpada. Niestety bardzo często w efekcie zabiegu pojawiają się niewielkie blizny w miejscu, w którym wcześniej znajdowała się brodawka;
  • Laseroterapia – polega na doprowadzeniu do obumarcia zmiany za pomocą lasera IPL. Podobnie, jak w przypadku krioterapii po kilku tygodniach od zabiegu brodawka samoistnie odpada. W przypadku tej metody w miejscu usuniętej brodawki również może pojawić się blizna, mniej widoczna jednak, jak po krioterapii. Zabieg przeprowadza się z znieczuleniu miejscowym.

W sytuacji, gdy brodawka łojotokowa staje się nieprzyjemnym efektem estetycznym, a na dodatek zlokalizowana jest w takim miejscu, w którym nieustannie ulega podrażnieniu, np. przez ubranie, warto jest zdecydować się na zabieg usunięcia zmiany skórnej. Jeśli jednak brodawka nie stanowi problemu, jest mało widoczna, lepiej jest zostawić ją w spokoju i po prostu obserwować.